Kurdu Sevdim, Kitabı Değil
Kurt Kitabı'nda Naskali'nin kurdu bir sembol olarak kullanması çok güzel, ama karakterlerin bu sembolü keşfetme yolculuğu beni biraz hayal kırıklığına uğrattı — sanki yazarın eline çok fazla düşmüş gibi hissettim, karakterler kendi başlarına keşif yapıyor değil de, bana bir şey anlatılıyor gibi geldi. Doğa tasvirlerinde gerçekten nefes kesici anlar var, özellikle kurtların varlığının insanı nasıl değiştirdiğini gösteren sahneler beni derinden etkiledi, ama kitabın ortasından sonra aynı fikirlerin tekrar tekrar işlenmesi beni yordu. Yine de, içsel boşluğu doldurmaya çalışan insanları doğa içinde görmek, kendi sessizliğimi bulmamı sağladı — bu yüzden bitirmekten vazgeçmedim.


















