Puşkin'in Ritmi Sizi Hapsediyor
Maça Kızı'nı bir solukta okudum çünkü Puşkin'in tempo kontrolü inanılmaz — her sahnede merak kurguluyor, sonra hızla kesip başka bir yöne sürüklüyor. Özellikle Kumar salonunun gerilim anları ile şahsiyet çatışmalarını iç içe dokuyuş şekli, sizi sayfa çevirmeye zorluyor; hiçbir zaman boş ya da uzun hissetmiyor. Kısa bir metin olmasına rağmen Puşkin'in her cümlesinde bir amaç var — hiçbir fazlalık yok, ama hiçbir şey de eksik değil. Rus edebiyatının bu kadar sıkı ve akıcı olabileceğini bu kitapla anladım.













