Eugenides'in Tatlı Sohbeti
Eugenides'in anlatım tarzı beni çoğu zaman büyülemişti—sanki yakın bir arkadaş kulağına fısıldıyor gibi, çok doğal ve samimi konuşuyor; ama kitabın ortasında bu sohbeti bazen kesiyor, birden genetik açıklamalar yapıyor ve o sıcak ortamdan çıkıyor insan. Yine de Detroit'teki göçmen ailenin hikâyesini anlatırken, özellikle Calliope'nin sesinin bu kitabın omurgası haline gelme biçimi, Eugenides'in usta bir oyuncu olduğunu gösteriyor—tarih, aile sırları ve kimlik krizi arasında dengeyi tuttuğu anlarda kitabı bırakamıyorsun.









