Dil basit ama düşünce derin
Ulusoy'un bu kitabında beni en çok etkileyen şey, felsefi bir konuyu anlatırken hiç gösterişli olmayan, neredeyse konuşur gibi yazması—sanki bir arkadaş anlatıyor gibi hissettiriyor insan. Ama bu sadeliğin altında çok katmanlı bir şey gizli, bir cümle okuyunca birden Nietzsche'nin hayatı, babaannemin hayatı ve kendi seçimlerim arasında tuhaf bir bağlantı kurulabiliyor. Tek eleştirim, bu basitlik bazen çok basit kalıyor ve daha derinleşebileceği yerlerde yüzeyde kalıyor gibi geldi bana.













