Tempo sorunlu ama düşündürücü
Nizam'ın iç dünyasını takip ederken bazen kitabın kendini tekrar ettiğini hissettim — aynı çatışmaları farklı sahnelerde yaşıyor gibi geldi bana, bu da akışı yavaşlattı. Ama işte tam o yavaş kısımlarda Hışıroğlu'nun karakter psikolojisine gömülmesi gerçekten etkili; Nizam'ın özgürlük ve ait olma arasındaki salınışını anlamak için bu tempoyu sabrıyla okumak gerekiyor. Sonuna doğru ritim topladığında, önceki ağır bölümlerin neden orada olduğunu anlıyorsun. Temposu düzensiz ama amaçlı bir kitap bu.











