Normalliğin Peşinde Kaybolan İnsan
Gruen'in 'normal' bireyi bir karakter olarak sunuş biçimi ilginç ama aynı zamanda biraz hayal kırıcı — çünkü bu birey aslında hiç gelişmiyor, sadece toplumsal baskıya boyun eğen pasif bir figür olarak kalıyor. Yazar, normalliğe uyum sağlamanın insanı nasıl içten çürütüğünü göstermek istiyor ama karakterin bu çürüme sürecini psikolojik derinlikte takip etmiyor; daha çok teorik bir şemaya sıkıştırıyor. İnsan doğasındaki yıkıcılığın toplumsal normlardan kaynaklandığı fikri güçlü, fakat kitap bunu kanıtlarken bireysel çatışmaların gerçek karmaşıklığını biraz göz ardı ediyor — sanki Gruen herkesin aynı şekilde 'normalleştiğini' varsayıyor.


















