XIII. yüzyılın son çeyreği ile XIV. yüzyılın ilk yarısında yaşamış, Memlükler Devleti’nin idaresi altında Mısır’ın farklı bölgelerinde kâtiplik, denetleme ve idarecilik görevlerinde bulunmuş olan Şihâbüddîn Ahmed b. Abdülvehhâb en-Nüveyrî’nin uzun yıllar sürdürdüğü vazifeleri sırasında edindiği tecrübe ve birikimi sonrasında XIV. yüzyılın ilk çeyreğinde Arapça olarak kaleme aldığı ve Nihâyetü’l-Ereb fî Fünûni’l-Edeb ismini verdiği ansiklopedik eseri temelde; kâinat, insan, hayvanlar, bitkiler ve tarihe dair beş fenne ayrılmış ve insana dair fen içerisinde de mûsikî sahasıyla ilgili geniş bir malumata yer verilmiştir. Nüveyrî eserinin ilgili bölümü içerisinde öncelikle İslam’da mûsikînin hükmü meselesini ele almış, mûsikînin ve mûsikî âletleri çalmanın haram veya mubah olduğunu düşünenlerin birbirlerine karşı Kur’ân-ı Kerîm’den, Hz. Peygamber’in sünnetinden, ashâbın, tâbiînin ve mezhep imamlarının sözlerinden getirdikleri delilleri aktarmış sonrasında semâ‘ın kısımları ve illetlerini, semâ‘ın beraberinde bulunması sebebiyle semâ‘ı haram kılan ârızî sebepleri, semâ‘ın etkilerini ve âdâbını açıklayarak sahâbe ve tâbiînden, mezhep imamlarından, âbid ve zâhid kimselerden, halîfe ve halîfe çocuklarından, eşraf ve ulemâdan, toplumun ileri gelenleri, devlet büyükleri ve komutanlardan olup teganni eden veya dinleyici olarak mûsikî icrâ edilen ortamlarda bulunan kimselerden, Farsların yapmış oldukları Farsça güfteli besteleri öğrenerek bu bestelere Arapça güfteler giydirip icrâ eden mûsikîşinaslardan ve o icrâcılardan bu besteleri öğrenen musikişinaslardan ve gınâ ile şöhret bulmuş profesyonel erkek mûsikîşinaslardan bahsetmiştir. Nüveyrî bu meselelerin ardından kadın mûsikîşinaslar (kayneler) hakkındaki haberleri aktarmış, mûsikîşinasların bilmeleri gereken bazı hususlardan, gınâ, kadın mûsikîşinaslar ve bazı mûsikî âletleri hakkında söylenilen şiirlerden örnekler vererek mûsikî bahsini sonlandırmıştır. Bu çalışmada öncelikle Nihâyetü’l-Ereb’in mûsikîye dair 335 sayfalık Arapça kısmı Türkçe’ye tercüme edilmiş, iyi bir derlemeci olan Nüveyrî’nin eserindeki mûsikî ile ilgili kısmı yazarken faydalandığı tüm kaynaklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonrasında müellifin eserinde aktardığı bilgilerin doğruluğu, ilgili kaynaklardan teyit edilmiş, metindeki eksik veya anlaşılmayan kısımlar ile ilgili sorunlar asıl kaynaklar üzerinden mukayese edilerek giderilmiştir. Böylelikle Hz. Peygamber ve Hz. Peygamber sonrasındaki yaklaşık üç asırlık dönemdeki Müslüman toplumun mûsikîye dair yaşantıları, yine bu dönemde yaşamış ve birçoğunun ismi bugüne dek literatürde yer almayan pek çok mûsikîşinasın hayatları ve mûsikî yaşantılarının aydınlatılmasına katkı sunulmaya çalışılmıştır.
Bu bölüm, yayınevinin tanıtım metni temel alınarak yapay zeka ile hazırlanmış bir yorumdur; kitabın doğrulanmış içerik özeti değildir. Eserin türüne göre karakter veya olay örgüsü yorumları geçerli olmayabilir.
Nüveyrî'nin Nihayetü'l-Ereb'inde Mûsikî, müziğin felsefi, tarihi ve kültürel boyutlarını ele alan bir çalışmadır. Yazar Mustafa Said Akdoğan, eserde müziğin tarihsel gelişimini ve toplum üzerindeki etkilerini incelerken, müziğin insan ruhu üzerindeki derin etkilerini de gözler önüne sermektedir. Kitap, Nüveyrî’nin müzik anlayışını ve dönemindeki müziksel pratikleri detaylandırarak, müziğin birey ve toplum arasındaki köprü işlevini vurgular. Akdoğan, müziğin sadece bir eğlence aracı değil, aynı zamanda bir iletişim ve kültürel ifade biçimi olduğunu savunur. Eser, okuyuculara müzik teorileri, müziksel estetik ve dinleyici deneyimi gibi konularda zengin bilgiler sunmakta; müziğin evrensel dilini anlamada önemli bir kaynak oluşturmaktadır. Bu bağlamda, müziğin sanatsal ve duygusal derinliği, eserin temel taşlarını oluşturur.
Nüveyrî'nin Nihayetü'l-Ereb'inde Mûsikî, müziğin derin anlamlarını ve kültürel önemini ele alarak, insan yaşamındaki yerini sorgulayan bir eser olarak öne çıkmaktadır. Yazar Mustafa Said Akdoğan, müziğin sadece bir sanat dalı değil, aynı zamanda bir iletişim ve duygusal ifade aracı olduğunu vurgular. Kitap, müziğin tarihi ve teorik yapısını incelerken, aynı zamanda dinleyici üzerindeki etkilerini de irdelemektedir. Müziğin, toplumların kültürel kimliklerini nasıl şekillendirdiği ve bireylerin psikolojik durumları üzerindeki etkileri, eserin temel tema unsurları arasında yer alır. Nüveyrî'nin çalışması, bu bağlamda, müziğin insan ruhuna dokunan yönlerini keşfederken, okuyucuya müziğin evrensel dilini anlaması için derinlemesine bir bakış açısı sunar.
Bu kitapta belirgin bir karakter analizi bulunmamaktadır; zira eserin odak noktası, müziğin teorik ve tarihsel yönleri üzerinedir. Ancak, yazarın müziği ele alırken ortaya koyduğu bakış açısı, bir tür entelektüel karakteri temsil eder. Akdoğan, müziği yorumlama ve anlama sürecinde, müziğin insan hayatındaki yeri ve etkilerini sorgulayan bir düşünür olarak karşımıza çıkar. Bu bağlamda, müziğin birey üzerinde yaratabileceği duygusal ve psikolojik etkileri tartışarak, okuyucuların müziğe dair düşüncelerini derinleştirmeyi amaçlar.
Kitap, müziğin birey üzerindeki psikolojik etkilerini de ele alır. Akdoğan, müziğin dinleyici ruh halini nasıl şekillendirdiğini ve duygusal deneyimlere nasıl katkıda bulunduğunu araştırır. Müziğin, insanlardan beklenen duygusal tepkileri tetikleme yeteneği, psikolojik bir derinlik taşır. Eserde, müziğin anksiyete, mutluluk veya melankoli gibi duygusal durumlarla ilişkisi ele alınırken, dinleyicinin müzikle kurduğu bağın karmaşıklığına vurgu yapılır. Akdoğan, müziğin psikolojik bir tedavi aracı olabileceği fikrini de desteklerken, müziğin bireylerin ruhsal sağlığı üzerindeki olumlu etkilerini ortaya koymaya çalışır.
Nüveyrî'nin Nihayetü'l-Ereb'inde Mûsikî, müziğin felsefi boyutlarını da irdeleyerek, sanat ve yaşam arasındaki ilişkiyi sorgular. Akdoğan, müziğin evrensel bir dil olduğunu ve insanları bir araya getirme kapasitesini vurgular. Eserde, müziğin varoluşsal anlamı, insanın kendini ifade etme arayışıyla da bağlantılıdır. Yazar, müziğin sadece bir sanat dalı değil, aynı zamanda insanın içsel dünyasını keşfetme ve anlamlandırma aracı olduğunu savunur. Bu bağlamda, müzik aracılığıyla bireyin kendi kimliğini ve varoluşunu sorgulaması gerektiği düşüncesi öne çıkar.
Kitap, müziğin tarihi gelişimini ve kültürel bağlamını da irdeleyerek, Nüveyrî'nin dönemindeki müzik anlayışını ortaya koyar. Akdoğan, müziğin tarih boyunca nasıl evrildiğini ve farklı toplumlarda nasıl anlam kazandığını araştırır. Nüveyrî'nin müzik teorileri, dönemin sosyal ve kültürel dinamikleriyle birlikte ele alınarak, okuyucuda tarihsel bir perspektif oluşturur. Müziğin, tarihsel olaylarla ve toplumsal değişimlerle nasıl etkileşimde bulunduğu, eserin önemli bir parçasını oluşturur. Bu bağlamda, müziğin tarihsel sürecinin, insanlık tarihinin ayrılmaz bir parçası olduğu vurgulanır.
Bir Karakterle Sohbet Et
PREMIUM AIBu kitabın bir karakterinin sesinden cevap alabilirsin — Litopya AI o karakteri canlandırır.
Henüz gönderi yok. İlk paylaşımı sen yap.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz inceleme yok. İlk yorumu sen yaz.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz alıntı yok. Sen ilk alıntıyı paylaş.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz soru yok. İlk soruyu sen sor.
Henüz video yok. İlk videoyu sen yükle.
Mustafa Said Akdoğan'ın Litopya kataloğunda bir kitabı bulunuyor: “Nüveyrî'nin Nihayetü'l-Ereb'inde Mûsikî”. Kitap 2026 yılında FECR YAYINEVİ etiketiyle yayımlandı. 558 sayfa. Genel kategorisinde yer alıyor. Kitabın tanıtımından: “XIII. yüzyılın son çeyreği ile XIV. yüzyılın ilk yarısında yaşamış, Memlükler Devleti’nin idaresi altında Mısır’ın farklı bölgelerinde kâtiplik, denetleme ve idarecilik görevlerinde bulunmuş olan Şihâbüddîn Ahmed b. Abdülvehhâb…” Litopya okurları bu kitaba 6 puan bıraktı. Ortalama puanı 10 üzerinden 8.50.
Mustafa Said Akdoğan sayfasının tamamı
