Diyalog Çöplüğü Hissi
Dante ve Vivian arasındaki konuşmalar o kadar yapay ve döngüsel ki, sanki aynı sahneyi defalarca okuyorum — 'sen beni anlamıyorsun', 'ben seni kontrol etmiyorum' türü repliklerin sonsuza dek tekrarı. Huang'ın diyalogları karakterleri geliştirmek yerine zaman öldürüyor, gerginlik yaratması gereken sahneler de monotonlaşıyor çünkü her seferinde aynı duygusal noktaları patlattırıyor, taze bir açıdan değil.










