Mektuplar güzel ama bağlantı kopuk
Bayram Kaya'nın mektuplar aracılığıyla karakterlerin iç dünyasını açması güzel bir fikir, ama dürüst olmak gerekirse, her hikayenin kendi başına duruyor gibi hissettim — sanki parça parça bir mozaik yapbozla uğraşıyor gibiyim. Bazı mektuplarda duygusal derinlik var, karakterlerin geçmişle yüzleşmesi etkileyici, ama bir bütün olarak bakınca, neden tam olarak bu ördek motifinin seçildiği ya da karakterlerin birbirini nasıl tamamladığı bana tam açık olmadı. Yine de, özellikle kayıp ve umut arasındaki denge, okurken beni düşündürdü — bu tarafı kitabın.










