AB
@aytug_babacanoglu_98 · 4ay
Oyun metaforu biraz yorucu
Wilder'ın karakterleri arasındaki dinamikleri izlemek ilk başta çekici ama roman ilerledikçe 'hayat bir oyun' metaforunu biraz aşırı kullanıyor gibi hissettim. Her çatışma, her karar sanki bir strateji hamlesiymiş gibi sunulunca, ilişkilerin samimiyeti zaman zaman yapay kalıyor. Ama yine de karakterlerin iç çatışmalarını—özellikle bağımsızlık ve bağlılık arasındaki çıkmazı—okuduğumda kendimi onlarla özdeşleştirebildim. Kitap beni rahatlatmadı, hatta biraz huzursuz bıraktı, ama belki de bu amaçlandı.
