Basit Bir Palto, Sonsuz Bir Acı
Gogol'ün bu hikâyesinde beni en çok rahatsız eden şey, olayların çok hızlı gelişmesi — Akakiy'in tüm hayatı, umutları, hatta ölümü sadece bir palto etrafında sıkışıp kalmış, sanki başka hiçbir şey yaşanmıyormuş gibi. Hikâyenin sonundaki sürrealist kısım (köprüdeki o anı kastediyorum) çok ani geliyor, bence Akakiy'in iç dünyasının çöküşü daha yavaş, daha acı bir şekilde anlatılabilirdi — böyle birdenbire fantastik olaylar yerine, insanın sessizce çıldırmasını görmek daha korkutucu olurdu.






































