Tempo ve Nefes Mükemmel
Vuruşankaplan'ın yazı temposu gerçekten harika—sayfalar arasında hızlı ilerlerken, her anekdotta durup gülmek için yeterince yer bırakıyor. Sıradan anları anlatmak kolay ama bu kadar akıcı ve ritmik kılmak değil; her bölüm bir öncekisinin doğal devamı gibi akıyor, hiç zorlama yok. Mizahın çizgisini koruyup ara sıra içine dokunan derin gözlemleri de bu hızlı temponun içine başarıyla serpiştirebilmiş—okurken neşeli ama hiç boş hissetmiyorsun. Kitabı elinden bırakmamak için bir neden yok, çünkü seni her zaman bir sonraki sayfaya çekmek için yeterince kuvvetli.










