Athena'nın Sessiz İsyanı
Portobello Cadısı beni derinden sarıştı çünkü Athena'nın hikayesi aslında hepimizin içindeki o bastırılmış çığlığı haykırıyor — kendimiz olmaya cesaret etmenin ne kadar yalnız, ne kadar tehlikeli olduğunu gösteriyor. Farklı insanların ağzından anlatılan Athena'nın parçalanmış portresi, ayna tutuyormuş gibi hissettirdi bana; kimin gözüne ne yansıdığı değişse de, ortada hep o isyan eden, kırılan kadın var. Coelho'nun bu kitapta sorduğu soruya — kim olduğumuzdan emin olmadan nasıl içten oluruz — cevap bulmadığım için değil, tam tersine cevaplanmayacak bir soruyu bu kadar güzel sorması için çok etkilendim. Kitabı bitirdikten sonra günlerce Athena'nın seçimleriyle, kendi seçimlerimle boğuşmak zorunda kaldım.



















