Sessizliğimden Kurtuldum
Bu kitabı okurken fark ettim ki ben yıllardır dans etmeyi değil, adım adım geri çekilmeyi öğrenmiştim—her konuşmada biraz daha küçülüyor, söyleyeceklerimi yutuyordum. Burak Öge'nin dans metaforu beni çarpıp geçmedi, tam tersine göğsüme oturdu; çünkü anladım ki iletişim sadece konuşmak değil, kendini ifade edebilme gücüne sahip olmak. Kitabı bitirdikten sonra ilk kez "hayır" dediğimde, o kelime ağzımdan çıkarken hissettiğim hafiflik, özgürlüğün sadece büyük kararlarla değil, küçük "hayır"larla başladığını gösterdi bana. Artık sessizliğimi mazeret değil, tercih yok etmek istiyorum.








