Karakterler Arasında Salınım
Qenewîç'te beni en çok çeken şey, Rojbin Ozkan'ın ana karakterin iç dünyasını katmanlar halinde açması — ama açıkçası bazı yan karakterlerin gelişimi biraz eksik kaldı benim için. Kahramanın kimlik arayışı gerçekten derinlemesine işlenmiş, özellikle toplumsal baskılarla yüzleştiği sahnelerde nefes kesiliyor; fakat zaman zaman karakterin kararlarının mantığını takip etmekte zorluk çekiyorum, sanki bazı dönüm noktaları biraz hızlı geçiliyor. Yine de, Ozkan'ın karakterlerin çelişkili yanlarını göstermekten çekinmemesi, okumaya devam etmemi sağlayan şey — ne kadar hoşlanmadığım anlar olsa da, sıkıcı değil.







