Kırılgan Anların Sadeliği
Engin Uzun'un bu kitabı okurken beni en çok vuran şey, insanın en çaresiz anlarında bile kendini toparlama çabasının ne kadar insan olduğunu fark ettirmesi. Kısa sayfalar ama her biri sanki bir iç çığlık gibi geliyor, acının en saf haliyle yazılmış. Uzun cümleler, karmaşık anlatımlar yerine sade ama derinlikli bir dil seçimi beni kitaptan ayırmadı; tam tersine, her satırda nefes almam gerektiğini hissettim. Bitirdikten sonra sessizlik içinde oturmak istedim, çünkü bu kitap sadece okunmuyor, içine çekilip yaşanıyor.







