Potansiyel var ama tutarsız
Rowenan'ın karakteri beni başta çekti—bir kız çocuğunun bu kadar acımasız bir ortamda kendini bulması ilginç bir başlangıç. Ama kitap ilerledikçe onun gelişimi biraz sallantılı hissettim; bazen çok güçlü, bazen çok zayıf görünüyor ve bunun neden olduğu net değil. Kant'ın karakteri daha tutarlı, ama aralarındaki dinamik (eğitmen-öğrenci) çok hızlı evrildi ve bunu sindirmekte zorluk çektim. Akademinin ortamı ve kuralları çekici, fakat karakterlerin bu dünyaya nasıl uyum sağladığını daha derinlemesine görmek isterdim.









