Sənsiz

“Soyuq baxışlar kimi Fikirlərim yarım-yarım, xəyallarım dağım-dağım, Kədər hücum çəkir mənə qoşun kimi tağım-tağım, Bu vaxtacan tufanlı qar, yağış görüb könül dağım, Üşütməz heç nə qəlbimi soyuq baxışların kimi... Hər insan anlamaz bunu, çətindi eşq, qəlizdi eşq, Nə vaxt ki, tər-təmizdi eşq, o vaxt mənə əzizdi eşq, Təsəvvür et ki, dalğalı, tufanlı bir dənizdi eşq, Bu dərdli qəlbim isə o dənizdə çırpınan gəmi... Ömür boyu kədər, qəm atəşiylə mən isinmişəm, Nə vaxt yanımda olmusan, o vaxt bir az sevinmişəm, O gün ki getmisən, gülüm, kədər, qəmə bürünmüşəm, Mənim həyat sevincimi apardı ayrılıq qəmi..”

“De, düzgün sözləri sevməyənlərə, Gerçəyi danmağa çalışmasınlar! Həqiqət onsuz da deyər sözünü, Əbəs yanmasınlar, alışmasınlar... İndi nəciblərdən çoxdu alçaqlar, Elm azalıb, amma artıb axmaqlar... Düz sözü deməkdən qaçan qorxaqlar Mərdlikdən, cürətdən danışmasınlar!”

“De, düzgün sözləri sevməyənlərə, Gerçəyi danmağa çalışmasınlar! Həqiqət onsuz da deyər sözünü, Əbəs yanmasınlar, alışmasınlar... İndi nəciblərdən çoxdu alçaqlar, Elm azalıb, amma artıb axmaqlar... Düz sözü deməkdən qaçan qorxaqlar Mərdlikdən, cürətdən danışmasınlar!”

“De, düzgün sözləri sevməyənlərə, Gerçəyi danmağa çalışmasınlar! Həqiqət onsuz da deyər sözünü, Əbəs yanmasınlar, alışmasınlar... İndi nəciblərdən çoxdu alçaqlar, Elm azalıb, amma artıb axmaqlar... Düz sözü deməkdən qaçan qorxaqlar Mərdlikdən, cürətdən danışmasınlar!”

“Xoş gəlmisiniz siz bu gözəl kəndə, müəllim! Diqqət yetirin yazdığım hər bəndə, müəllim! Siz anladınız şairi şair kimi, hər dəm, Şad eylədiniz bülbülü gülşəndə, müəllim! Mən şair olandan qələmim kəskin olubdu, Vardır nə qədər xarüqələr məndə, müəllim! Yaddır mənə sənətdə nalayiq, acı sözlər, Hər bir sözüm oxşar şəkərə, qəndə, müəllim! Baxma, bu Ziya indi ki, heç yanda tanınmır, Şair kimiyəm mən də bu məskəndə, müəllim!”