Güzel Ama Sabırsız Kılan Ritim
Mungan'ın bu kitabı beni çekti ama aynı zamanda biraz huzursuz etti — çünkü bir tarafta çok zengin, katmanlı bir dünya kuruyor, diğer tarafta anlatı bazen kendi derinliğinin içinde kaybolup gidiyor. Özellikle ortasında, farklı karakterlerin hikâyeleri birbiriyle örülürken, tempo biraz ağırlaşıyor ve ben okur olarak hangi ipliği takip edeceğimi kestirmekte güçlük çekiyorum. Şiir ve matematik arasındaki bu tuhaf, güzel ilişkiyi kurması hoşuma gitti ama sayfalarca uzayan tasvirler bazen 'bu noktaya çok mu zaman harcıyor?' dedirttti bana. Sonuna doğru işler hızlanıyor ve o noktada kitap gerçekten yakaladığını hissettiriyor, ama oraya ulaşmak için biraz sabır istiyor.



















