Bernhard'ın İç Monologu Tuzağı
Sarsıntı'nın en büyük gücü aynı zamanda zayıflığı: anlatıcının kafasının içine hapsolmuş olarak, dış dünyaya hiç çıkmadan, fikir ve hatıralar arasında gidip gelmek çok etkileyici ve sıkıcı olabiliyor—Bernhard'ın tekrarlayan cümlelerle kurduğu ritim insanı hipnotize eder ama bazen aynı yeri dönerken, kurgu açısından hiç ilerlemeyen sayfalar var ki, bunlar okurun sabırını sınayan bir seçim gibi geliyor.












