Diyalog kitabı mı, roman mı?
Arif Öğretmen'in sorunlarına çözüm aradığım ama Doğan Bey'in hep aynı şeyleri farklı açılardan tekrar ettiği sonsuz sohbetler beni yordu—olay yok, gelişme yok, sadece felsefi nasihatler var. Kitabın yapısı bana bir self-help semineri notlarını okuyormuşum gibi hissettirdi, hikaye anlamında bir gerginlik, bir çatışma, bir dönüm noktası bekliyordum ama bunun yerine Arif'in içsel yolculuğu çok soyut kaldı, neredeyse görünmez.














