Karakterler Romanı Olmuş Ama...
Engin Aşkın'ın Savaşçı'sı insanları gerçekten iyi çiziyor — Karaca'nın içindeki kırılganlık, Mustafa'nın çaresizliği, Haçek'in sade ama etkili kötülüğü... hepsi çok dokunuyor. Fakat roman ilerledikçe karakterlerin motivasyonları bazen belirsiz kalıyor, özellikle çatışmaların neden bu şekilde eskalate ettiği tam anlaşılmıyor. Tarihsel arka plan güçlü ama karakterlerin kişisel gelişimleri o kadar net değil — sanki yazarın kendisi de halkı anlamaya çalışıyor gibi hissettim. Yine de Uma Köyü'nün kader ortağı insanlarını unutamıyorum, bu kadarı yeterli.


