İçsel Aynaya Bakmak
Zuhal Uğurtay Ayaydın'ın bu kitabını okurken fark ettim ki, aslında hiç karakter yok — ya da hepimiz karakteriz. Yazarın düşünce akışlarının içinde dolaşırken, kendi içimdeki o ses, o şüphe, o arayışı tanıyorum; sanki yazar benim ruhsal durumlarımı kelimeye dökmeyi başarmış. Kitap beni sorgulamaya zorladı, özellikle kendimle olan ilişkimi yeniden tanımlamaya ittiğinde — toplumun beklentileri ile kendi gerçekliğim arasındaki çatışmayı sembolik bir dille bu kadar incelikle ele alışı beni gerçekten sarstı. Bu kitap sadece okunmuyor, hissediliyor.







