Mektuplar Arasında Kayıp Zamanlar
Annelik ve özür temalarını mektup formatıyla anlatması güzel bir fikir olsa da, hikaye çoğu zaman aynı noktada dönüp duruyor—her mektup benzer duygusal çöküntülerle başlayıp bitiyor, ve bu tekrarlama ortasında olay örgüsü gerçekten ilerlemiyor gibi hissettiriyor. Karakterler arasındaki gerilimi kâğıda dökmek yerine, yazarın mektupların içinde sıkışıp kaldığını düşündüm; daha somut anlar, diyaloglar veya değişim anları olsaydı hikaye çok daha kuvvetli olurdu.






