Radyonun Sihri Vardı, Ama...
Yıldızlar Huzurevi'ndeki yaşlı insanların radyo başında kendi geçmişlerini bulması çok güzel bir fikirdi—şarkılar aracılığıyla anıları yeniden yaşamak, kayıp aşkları, ertelenmiş hayalleri konuşmak. Ama açıkçası bazı öykülerde bu bağlantı biraz zorlama hissettim; kimi karakterlerin hikâyeleri kısa kesiyor, tam duygusal derinliğe dalmadan başka şarkıya geçiyoruz. Yine de kitabın en güçlü yanı, sessiz yaşlılığın içinde hala atıp tutacak o çok insan kalması, hiç bitmemiş duygular taşıması—bu mesaj beni çok etkiledi.






