Derinlik var ama ritmi bozuk
Peyami Safa'nın psikolojik analizleri gerçekten etkileyici, özellikle Halit'in iç dünyasındaki çelişkileri açarken çok başarılı. Ama roman okurken sık sık kendimi kaybolmuş hissettim — karakterlerin düşünce akışları bazen çok yoğun, bazen de çok durgun, anlatının temposu hiç dengeli değil. Dönemin İstanbul'u ve toplumsal baskılar güzel resmediliyor, fakat bu derinlik bazen hikâyenin ilerlemesini yavaşlatıyor, okuma hızında bir tutarlılık yok. Yani düşündüren bir kitap, ama sayfaları çevirmek için bazen sabır gerekiyor.

















