Hızlı Ama Eksik Hissettiren
64 sayfada bipolar yaşamı anlatması cesur bir seçim, ama tempo beni yarı yolda bıraktı—duygusal yükseklikleri yakalamak için metinde daha çok nefes alanı olması gerekiyordu. Özellikle dönüm noktalarında, okuyucu olarak kendimi hikâyeye yerleştirmek için yeterince zaman bulamadım; her şey hızlı hızlı geçip gidiyor, sanki spiker kendi hatıralarını hızlı okuma yapıyor gibi. Kişisel bir anlatım olması ve samimi tonu beğendim, ama bu kısalık bazen derinlik yerine yüzeysellik yaratmış oldu.






