Sıkıntılı Bir Dönemin Mirası
Nursi'nin kendi sözleriyle, hapishanede aceleyle yazılan bu metinler okurken o huzursuzluğu hissediyorsun—cümleler bazen birdenbire sıçrayıp gidiyor, bir konuyu derinleştirirken birden başka bir noktaya atlıyor. İman konusunda söyledikleri çok kuvvetli ve dokunuyor ama bu gücü aktarış yolunda bir akıcılık sorunu var; sanki bir nehir değil de, kimi yerlerde durgun, kimi yerlerde çok hızlı akan bir su. Tashih edilmiş olmasına rağmen, o orijinal hızlılık ve intizamsızlık metinde kalıyor—bu kimi okurlar için çekici olabilir (çünkü samimi hissettiriyor), ama sakin ve düzenli bir okuş deneyimi bekliyorsan hayal kırıklığına uğrayabilirsin.



















