Palahniuk'un Kötü Alışkanlığı
Palahniuk'un bu kitapta kullandığı tekrarlayan, neredeyse hipnotik cümle yapısı—kısa, sert, birbiri ardına gelen paragraflar—başta çok etkili ama sonunda yoruyor; sanki aynı kötü şakayı on kez dinliyor gibi hissettim. Victor'un hikayesi çürük ve rahatsız edici olması gerekiyordu ama yazarın dili öylesine mekanik ve formülleşmiş ki, karakterin iç çatışmasından çok Palahniuk'un kendi stiline takılı kaldım.


















