Hayatı Nefes Almayı Öğretti
Bu kitabı okurken fark ettim ki ben de trafikteki o sinirli insanım — ama Carlson'un yazısı okunurken birden nefes almayı hatırladım. Özellikle "bir yıl sonra bunun bir önemi kalacak mı" sorusu, beni o anı yaşarken bile geleceğe bağlayan bir halat gibi hissettirdi; sanki hayatın hızlı akışında durabilecek bir yer buldum. Kitap bana öğretmedi, bana hatırlattı — ve bu hatırlamak o kadar güçlüydü ki, şimdi gereksiz kaygılarımı fark ettiğimde kendimi Carlson'un sözleriyle uyarıyorum. Daha çok yaşıyor, daha az endişeleniyorum.












