“Eğer günce tutmuyor, anılarınızı, yaşandıklarından uzun bir süre sonra yazmaya/anlatmaya kalkışıyorsanız, bir çocuk odasını ya da oyun yerini düzene sokmaya kalkışıyor sayılabilirsiniz. Çocuk odasında/oyun yerinde bir büyüğün görüşüne göre ne kadar çok ilintisiz nesne bir araya getirilmiştir. Büyülü etkinliklerini, ne yerine, nasıl bir varlık sayıldıklarını belki de hiç mi hiç kestiremeyeceğiniz; bir düğme, yanında bir kukla, bir yanda oradan buradan toplanmış kozalaklar, çevrelerine dolandırılmış simli, pullu kumaş şeritleri, çeşitli boyda karton kutular/kutucuklar, bozulmuş veya düşteki imgeye daha yaklaşır sayılacağı için parçalanmış oyuncak parçaları, bir arada bulunmaları için ancak bir çocuğun imgelem gücünü gerektiren onlarca şey...”
— s. 9
