Vapurda Kaybolan Zamanlar
Günbaş'ın bu kitabı beni bir vapurun güvertesinde oturmuş gibi hissettirdi — her sayfada İzmir'in tuzlu havasını içine çekiyor, insanları gözlemliyor insan gibi. Özellikle unutmanın ve hatırlamanın arasında sıkışıp kalan karakterlerin sessiz çaresizliği beni derinden yaraladı; sanki kendi unuttuklarımı da geri çağırmaya çalışıyordum okurken. Kitabın en güzel yanı, büyük dramlar olmadan, sadece gündelik anlarla insanın içini nasıl çıkartabileceğini göstermesi — bir vapurda geçen basit bir gün, aslında bir ömrün tüm acısını taşıyabiliyor.


















