Matematik Dersi Gibi Hissettirdi
Asimov'un psychohistory konseptini çok sevdim ama kitabın anlatımı beni bitirdi — her sayfada formüller ve hesaplamalar gibi hissettim, karakterlerin duygularını hiç hissetmedim. Seldon'un vizyonu teorik olarak harika, ama Asimov bunu öyle kurudan, sanki bir bilim dersine katılıyormuşum gibi sunuyor ki, insanî yanını kaybetmiş geliyor. İmparatorlukla çatışma, sürgün, hepsi çok mekanik — insanın içine işleyen bir drama bekliyordum, bulduğum şey ise düşünce deneyleri dizisiydi.


















