Parçalanmış Anlatı, Kayıp Bağlantı
Galeano'nun zamanın evrenselliğini göstermek istediği çabasını anlıyorum ama kitap bana çok dağınık geldi — hikâyeler birbirine zayıf bağlarla tutunuyor, sanki bir meditasyon koleksiyonu okuyormuşum gibi hissettim. Karakterlerin içsel yolculuklarından ziyade, birbirinden kopuk anlar sunuluyor ve ben de okur olarak bu parçaları bir bütüne oturtmakta zorlandım; bellek ve kayıp gibi güçlü temalar var ama anlatı yapısı bunları yeterince derinleştiremiyor, sadece selamlamış gibi geçiyor üstünden.


















