Cemal Safi'nin Ritmi Sizi Yakalıyor
Kitabı bir oturağa bitirdim çünkü Safi'nin şiirlerindeki tempo hiç durmayan bir kalp atışı gibi — her sayfada ritim değişiyor ama hiçbir zaman sizi düşürmüyor. Özellikle duygusal yoğunluğun en üst noktasında bile, sözler o kadar akıcı ve doğal akıyor ki, sanki şair sizi elinden tutup hızlı hızlı yürüyüyor ve siz de rahatça gidiyorsunuz. "Ya Evde Yoksan!" başlı başına bu hızın bir örneği — her mısrada nefes alıyorsunuz, ama nefes alırken yine de sürükleniyorsunuz. Safi'nin dili hiç ağırlaşmıyor, hiç duraksamıyor; sanki konuşuyor gibi yazıyor ve bunu yapabilmek büyük bir ustalık.











