Nefes Aldığı Gibi Akıyor
Gilbert'ın yazısı öyle bir ritme sahip ki, her bölümü bitirdikten sonra bir sonrakine dalmak için sabırsızlanıyorsun—sanki kendi iç yolculuğunun temposuna ayak uyduruyor. İtalya'daki rahat, yavaş günlerden Hindistan'daki yoğun ruhani arayışa geçiş çok doğal hissettiriliyor, hiç zorlama yok. Beni en çok etkileyen şey, yazarın bu üç ülkede geçirdiği zamanı anlatırken hiç aceleci olmayışı—sanki o da kendini bulma yolculuğunun her anını tadıyor, biz de onunla birlikte tadıyoruz. Kitabın hızı, karakterin kendini iyileştirme hızıyla mükemmel şekilde senkronize olmuş.













