Yalnızlık Güzel Yazılmış Ama Çıkışsız
Yeis'i okurken ana karakterin içsel çatışmalarıyla yüz yüze gelmek gerçekten etkileyici — Sümeyye Avcı'nın travmaların ve hayal kırıklıklarının ruhsal katmanlarını açması çok sağlam. Ama dürüst olmak gerekirse, romanın ortasından sonra bu karamsar atmosfer biraz tekrarlayıcı hale geliyor; karakterin geçmişle yüzleşmesi önemli olsa da, varoluşsal sorgulamaların yanında çözüm arayışı ya da en azından hareket noktası daha belirgin olabilirdi. Yine de toplumsal baskılara karşı bireysel mücadelenin bu denli samimi ve ince işlenmesi, kitabı unutulmaz kılıyor.

