Felsefe Kabuğunda Sıkışmış Pratiklik
Thoreau yürüyüşü bu kadar mistikleştirmeye gerek yoktu — doğayla bağlantı kurmak için hep böyle grandiose, neredeyse dini bir dille anlatılması gerekiyor mu? Yazarın kapitalizm eleştirisi haklı ama sonra kendisi de o kadar kendini beğenmiş, o kadar 'ben biliyorum gerçek hayatı' havası veriyor ki, insanın içinde bir tuhaf kalıyor. Basit bir yürüyüş deneyimini bu kadar felsefî katmanlara sokmak yerine, keşke daha çıplak, daha samimi anlatmış olsaydı.






















