Travmanın Gölgesinde Bağlantı Arayışı
Remarque'ın karakterleri beni çoğu zaman rahatsız etti açıkçası — çünkü hepsi aynı boşluğun içinde dolanıyor, aynı soruları soruyor ama farklı cevaplar bulamıyor. Ama işte bu yüzden de önemli olduğunu fark ettim; her biri savaşın onlardan ne çaldığını farklı şekilde yaşıyor ve bunun romanı gerçek kılıyor. Ana karakter özellikle ilginç çünkü hiç "iyileşmiyor" — sadece yaşamayı öğreniyor, ve bu çok daha dürüst bir anlatış. Yan karakterlerin birbirlerine nasıl tutunmaya çalıştıklarını okumak, bazen sıkıcı bazen de derinden dokunuyor; çünkü hiçbirinin tam olarak başarısı yok ama pes etmiyorlar. Romanın temposu beni biraz sıktı, kimi yerler çok ağır hissettirdi, ama karakterlerin içsel dünyalarının bu kadar derinlemesine gösterilmesi eksik kalmayan bir taraf.




















