Duygu yoğun ama kimi yerde hızlı
Zargoas'ın içsel çöküşünü ve Saia ile olan bağını takip ederken Kapeller'in duygusal yazısı beni gerçekten yakaladı—özellikle kayıp ve yalnızlık anlatılırken çok etkin. Ama diyorum ki, karakterlerin bazı kırılma noktalarında yazar biraz aceleci davranıyor; Zargoas'ın dönüşüm süreci daha uzun ve kademeli olabilirdi, böylece okur olarak ben de bu yolculuğa daha derinden girebilirdim. Yine de hikaye, insanın kendi karanlığıyla yüzleşme konusunda samimi ve sızlı kalmayı başarıyor.








