MÇ
Manolya Çevikolli🌱Yeni Okur
@manolya_cevikolli_72
Alıntı
“Kitap parası vermekten iflahım kesildi.”— ADI: Aylin, Ayşe Kulin (s. 109)
0 izlenme·3ay
Biyografi ve anı türü, yazarların yaşam hikayelerini, deneyimlerini ve düşüncelerini okuyucularla buluşturduğu önemli bir edebi alanı temsil eder. Bu türün tarihi oldukça köklüdür; antik dönemlerden itibaren büyük düşünürlerin, sanatçıların ve liderlerin hayatları, nesiller boyu ilham kaynağı olmuştur. Klasik örneklerden biri olan Plutarkhos'un "Hayatlar" eseri, ünlü kişiliklerin yaşamlarını karşılaştırarak derinlemesine analiz ederken, modern dönemde ise Virginia Woolf'un "Bir Odanın Kendi"si gibi eserler, yazarların kendi deneyimlerinden yola çıkarak daha geniş toplumsal temaları ele alır. Biyografi ve anı türü, insan doğasını, tarihsel olayları ve bireysel mücadeleleri anlamak için okurlarına eşsiz bir pencere açar. Bu tür, genellikle tarih meraklıları, edebiyat tutkunları ve kişisel gelişim arayışında olan okuyucular için cazip gelir. Okuyucular, bu eserlerde yalnızca bir kişinin hayatına tanıklık etmekle kalmaz, aynı zamanda o kişinin yaşadığı dönemin ruhunu ve toplumsal dinamiklerini de keşfederler. Hayat hikayeleri, ilham verici ve öğretici nitelikleriyle, okuyuculara farklı bakış açıları sunar ve insan deneyiminin zenginliğini gözler önüne serer.
“Kitap parası vermekten iflahım kesildi.”— ADI: Aylin, Ayşe Kulin (s. 109)
“Nasıl da acı çekiyorum. Ve hiç kimse bilmiyor nasıl acı çektiğimi.”— Bir Yazarın Günlüğü, Virginia Woolf
“İnsanların eşit olduğunu söylüyorlar, bunun anlamı kendileri gibi olmayan kim varsa ondan nefret ettikleridir.”— Sihirbaz Bir Thomas Mann Biyografisi, Colm Toibin
“Cemil Meriç'ten gençlere tavsiyeler 1-Kendini tanı 2-Oku 3- Ön yargılarını kır 4-Dünyayı tanı”— Bulutları delen Kartal, Mustafa Armağan (s. 60)
“Gerçek bilgelik az söz gerektirir.”— Tolstoy'dan Anılar, Maksim Gorki
““Bir kişiye hakaret etmenin en kesin yolu, adını unutmuş görünmektir; bu, kişinin gözümüzde adını anımsama zahmetine katlanmayacağımız kadar önemsiz olduğu izlenimini verir.””— Günlük Yaşamın Psikopatolojisi, Sigmund Freud (s. 116)
“Ne kadar çok okumam gereken şey var.”— Bir Yazarın Günlüğü, Virginia Woolf
“Ayağa kalk ehl-i vatan dediler kalktık Puştlar oturdu biz ayakta kaldık Ne ceket kaldı ne metelik cebinde ceketin Kurtaracağız diye geldiler içine sıçtılar memleketin”— Neyzen Tevfik, Seyit Kemal Karaalioğlu
“Havva'nım teyzem, kocası Karadenizli Hasan Efendi'den iki- üç günde bir dayak yerdi çünkü onlar gençtiler, daha yeni evliydiler, birbucuk yıllık.. Evlilikleri kocasının her akşam döveceği kadar eskimemişti. Komşu kadınla…”— Böyle gelmiş, böyle gitmez, Aziz Nesin (s. 38)
“Ne kadar çabalarsan çabala, birini seni sevmesi için zorlayamazsın.”— Stoacının Günlüğü, Ryan Holiday
“Anneciğim insanın sevdiği kişiye acı çektiremeyeceğini öğretti bana.”— Yas Günlüğü, Roland Barthes (s. 179)
“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”— Böyle gelmiş, böyle gitmez, Aziz Nesin (s. 9)
“Duyduğuma, okuduğuma göre, başkasına karşı çok büyük bir sevgi duymak, aynı oranda bencilliğe delaletmiş.”— Ölüler Evinden Anılar, Fyodor Mihailoviç Dostoyevski
“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”— ADI: Aylin, Ayşe Kulin (s. 9)
“Düşebileceğim kadar düşmüştüm.°°”— Bir Delinin Anıları, Gustave Flaubert
““Mustafa Kemal, telefonla son durumu soran Liman Paşa’ya alınacak önlemleri daha önce defalarca aktardığını ancak bu saatte artık alınacak tek bir önlem kaldığını söyler. - O önlem nedir? - Bütün komuta ettiğiniz kuvvetl…”— Atatürk'ün Anıları, Dr. İsmet Görgülü
“Çünkü sevgi başka bir şey. Uğraşmak istiyor.Sevgi için “vakit” vereceksin, parayla olmuyor.”— Zaman kaybolmaz, İlber Ortaylı (s. 479)
“Aldığı yaraların en acısı bu oldu. Vurduğunu görünce Brutus'un.”— Julius Caesar, William Shakespeare (s. 72)
“Sessizce uzanmak ve az şey düşünmek ruhun hastalıklarının en ucuz ilacıdır”— Karışık Kanılar ve Özdeyişler (Karton Kapak) İnsanca Pek İnsanca 2, Mustafa Tüzel
“Şimdi Uşak’tayız. İzmir'e doğru harekete devam edeceğiz. Her taraf yanıyor. Topları ile, tüfekleri ile düşman kıtaları geliyor. Uğradıkları yerleri bir şey bırakmaksızın yakıyorlar. Halk canını dağlara atarak, köylerin,…”— Hatıralar, İsmet İnönü