“Akvaryumda doğup büyüyen balık denizi özgürlük değil ölüm zanneder...”— Mor, Kahraman Tazeoğlu
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.

“Akvaryumda doğup büyüyen balık denizi özgürlük değil ölüm zanneder...”— Mor, Kahraman Tazeoğlu
“Artık anılar etten ve kemikten değil yalnızca hayalden.”— Şairin Şairleri, A. Ali Ural (s. 63)
“Herkes bu hayatta bir iz bırakmak isterdi ve benim tek izim yüreğime açtığım yaralardı.”— Kurcalamalar, Can Aybalık (s. 41)
“Sen böyle güzelken bana söz düşmez Bakma şiirler yazdığıma”— İnsaniyet Namına, Gökhan Ergür (s. 40)
“Bir şeye olan aşırı sevgin, seni kör ve sağır eder.”— İrade Terbiyesi, Dr. Ethem Bakar (s. 102)
““akıllı ol, yanlış yapma, ölüm var””— Son Düzlük, İbrahim Tenekeci (s. 142)
“Derler ki, Nazım Hikmet, bir yemek davetine katıldığı Atatürk’ün kendisinden sofrada şiir okumasını istemesi üzerine,”Ben Denizkızı Eftalya değilim,” diyerek terk eder salonu. Bunun üzerine Atatürk, şunları söyler ardınd…”— İstanbul'da Bir Zürafa, Sunay Akın (s. 74)
““Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.””— Kırkikindi, Onur Çalı
““Yanan bir mumun son alevi, çalan bir müziğin son notası, buruk bir kalpte kalan kalan son sevda, özlem dolu sarılmaların son sessizliği, kalpte kopan kasvetli bir fırtınada sessiz bir son çığlık bu yara.””— Sesimi Duyan Var mı?, Kolektif (s. 9)
“Ne kaçtığımdan kurtuldum ne de koştuğumu buldum.”— Mihrican Fırtınası, Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu (s. 108)
“Özlüyorum, seni değil sende bıraktığım sevinçlerimi. En çok da sevgimi.”— Defolu Kelimeler Bazı Yaralar Yararlıdır, Fars Meyus (s. 46)
“gelme!: şiiri bırakırım.”— Insectisid, Küçük İskender (s. 26)
“Twitter eski bir icat olsaydı, eski yazarlar da twitter kullanırdı elbette. 1917 yılında telefonumuza şöyle bir bildirim gelebilirdi: Franz Kafka yeni bir tweet attı: "Böcüğüm yayınlanalı 1 yıl olmuş :) Okuyan, yorum yap…”— Mahsus Selam, Onur Çalı (s. 102)
“"İnsanın kanadı gayretidir!"”— Nasip Niyete Vurgundur, Ethem Emin Nemutlu
“"Sûretler değil sîretler önemliydi."”— Satranç Oynayan Derviş, A. Ali Ural
“Yerlere, insanlara ve eşyalara çok bağlanmamaya çalışıyorum.”— Gayet Ciddiyim, Gülse Birsel
“""Ne demişti şair: " En uzun yoldur, insanın içi. " Öyleyse, HERKES İÇİNE BAKSIN. Zira çözüm oralarda bir yerde gizli."”— Herkes İçine Baksın, Saadettin Acar
“Ölüm herkesi eşitlermiş.”— Uçuş Denemeleri, İbrahim Tenekeci
“Hayatımızın yarısını uyuyarak geçiriyoruz, diğer yarısını da uyutularak...”— Haysiyet, Ümit Kıvanç
“Biliyorum konuşacak bir şeyimiz yok Ama gözlerini al gel Elindeki yarayı, suskunluğunu, acemiliğini Beni birisi severse inanmam Seni birisi severse utanırsın Bilmediğin bir hastalığa acımak için bile olsa gel Biliyorum,…”— Yok Karşılığı Yüzünün, Cezmi Ersöz (s. 31)