Edebiyat

“İnsana kendini unutturan bunca arzu nereye kadar?”

“Hatıralar fare zehri gibiydi; sizi kendine yakın tutar, onları mideye indirmeniz ve köpürerek ölmeniz için fırsat kollardı.”

“+ en uzun depresyonunuz ne kadar sürdü? - doğduğumdan beri sürüyor.”

“-Yorgun görünüyorsun? -Doğru, dedi. Hem bedenim, hem ruhum.”

“Yolculuktayım, hastayım Rüyam solmuş Tarlalarda dolaşıyor”

“Demek insan birisi ile küsken, normal zamandan daha fazla onu özleyebiliyordu.”

““Tuhaf şey, arzularını artık arzulamamak””

“Allah’ım senin sevgini istiyorum! Seni seveni sevmek istiyorum!”

“Elinde hiçbir şey kalmayınca sarılabileceğin tek bir şey vardır: Umut.”

“Ağlayasım geliyor. Ömrümün tamamına.”

“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”

“Bütün kötülüğün aşktandı diyorsun, anlıyorum kaybını.”

““Orantısal bir gariplik içermeyen kusursuz güzellik yoktur."”

“Nuh gemisine almadı beni; tektim çünkü. Elendim ve elenişin sırrını sulara gömdüm. Sahilsizdim. Hakikat gibi. Hakikat de sahilsizdi. Benim gibi. Bir türlü göremedi dünya, ben bir hakikat idim.”

“Hiçbir şey hissetmemeye ihtiyacım var.”

“Anılar bitiriyor insanı.”

“"Ne demiş eskiler: Kaderde ne var ise etme merak /uyma kendi nefsine Hakk'ın emrine bak."”

“Geçmiş ölüdür Pavel. Ölüyü geri getiremezsin. Üstünü ört ve çek git.”

“''Ah, o acımasız gelenekler. Yaşlılarla gençlerin uzlaşmalarına, anlaşmalarına imkan yok. Bir bıçak bir ağacın dalını nasıl koparırsa, bu gelenekler de kuşakları öyle ayırıyor."”

“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”