Edebiyat

""Korkma!" "Korku seni alt etmesin."" — İlahi Komedya

"Aklımın içinde adım atacak yer yoktu.…" — Gazap Üzümleri

İnsanlar sadece yediği içtiği için şükrediyor,işeyip,sıçabildiği için de şükretmeli insan.

"Rizgar" ile geçmişin izleriyle yüzleşmenin derinliğine iniyorsunuz. Emrah Baran Özdemir, karakterlerinin anıları ve içsel dönüşümleriyle dolu bir yolculuğa çıkarıyor bizi; her sayfada bir yaşam hikayesinin izlerini sürmek, adeta bir ayna gibi. Bu kitap, insanın evrensel duygularını ve toplumsal bağlamda yaşadığı dönüşümleri ustalıkla harmanlıyor. İçsel yolculuğa çıkmaya hazır mısınız?

Tecavüze uğrayan bir kadın içinde alevden bir kor ile yașar. Birçok kişi kadından daha çok sadece kimin yaptığı ile ilgilenir.

"Bizler sadece kurguladığın oyunun her an vazgeçilebilecek ve silik, değiştirilebilir bir geçmişe sahip oyuncularıyız. Sense bu kurgunun ortasında neredeyse her zaman yolunu kaybeden bir gezginsin." — Tuhaf Öyküler Silsilesi

""Ne kadar arsız, ne kadar açgözlü herkes!"" — Kumarbaz

"Kendini beğenmişlik arttıkça, insanları zaptetmek zorlaşıyor." — Kemikler Şehri

İki türlü "kader" vardır. İlki:doğduğun coğrafya. Coğrafya birinci kaderindir. Bir de senin elinde olan kaderin vardır,senin belirlediğin. Doğduğun yeri "salıverildiğin" yer olarak düşün,gözünü bir açıyorsun,hop dünyadasın,yanı başında iki kişi,ileride birine anne diyorsun ötekine baba ve serüvenin başlıyor. Sana verilen hayat bir "sandal", sen "kaptan",dünya düzeni ise "deniz". Bu düzende hayatına sen kaptanlık yaparsın. Ya inat eder,küsmeden,kahretmeden sandalına sahip çıkarsın,ya da kayalara çarpar yok olur gidersin. Yok,ben korsanlarla takılacağım diyorsan o da bir seçenektir,işte bu seçim senin elinde olan kaderindir,sen seçeceksin. (s:261)

iyi insan olmak kötü insan olmaktan daha zordur.Kötü olmak için bir çabaya gerek yoktur,oluverirsin,iyi olabilmek çaba ister;işte bu yüzden iyi insanlardan daha çok kötü olanlarla karşılaşırız.

"Ah ne güzel olurdu kendimi unutsam, yaşadıklarımı ve kim bilir daha yaşayacağım bir sürü felaketi unutsam!" — Aidiyet 1 / Boyun Eğebilir Misin?

İki türlü "kader" vardır. İlki:doğduğun coğrafya. Coğrafya birinci kaderindir. Bir de senin elinde olan kaderin vardır,senin belirlediğin. Doğduğun yeri "salıverildiğin" yer olarak düşün,gözünü bir açıyorsun,hop dünyadasın,yanı başında iki kişi,ileride birine anne diyorsun ötekine baba ve serüvenin başlıyor. Sana verilen hayat bir "sandal", sen "kaptan",dünya düzeni ise "deniz". Bu düzende hayatına sen kaptanlık yaparsın. Ya inat eder,küsmeden,kahretmeden sandalına sahip çıkarsın,ya da kayalara çarpar yok olur gidersin. Yok,ben korsanlarla takılacağım diyorsan o da bir seçenektir,işte bu seçim senin elinde olan kaderindir,sen seçeceksin. (s:261)

""...söylemekten utandığın bir şeyi yapmaktan nasıl utanmazsın?"" — İntibah (Eksiksiz, Tam Metin)

"Ne kadar çabalarsam çabalayayım illaki dağılacaktım…." — Soytarı Çiçekleri

""Biz görünmeyenleriz. Sessiz kalanlar, içindekileri anlatamayanlar... Her birimiz farklı bir hikaye taşıyoruz ama ortak noktamız şu; kendimize karşı dürüst olmayı öğrenmek istiyoruz."" — Ölü Bebekler Ülkesi

"Herkesin öldüğü bir dünyada gelecek sefer diye bir şey yok. Çünkü ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz. Bu yüzden tekrar düşün. Birlikte olmamız gereken an, şu an." — Telefon Kulübesindeki Kız

"Bazen mutluluk avuç içimize sığacak kadar küçük olabilir." — Güneşi Söndürmem Gerek (Cep Boy)

"Hem aşk ölür müymüş hiç? Güldürmeyin beni." — Madalyondaki Gizem

"Kendi zihnine tamamen hakim sahip olan bir adam , hak ederek kazandığı herşeye hakim olabilir." — Grinin Elli Tonu

"Gel Anne ol Çünkü anne Bir çocuktan bir Kudüs yapar" — Anneler ve Kudüsler