ZK
Zeynep Kumcu🌱Yeni Okur
@zeynep_kumcu_83
Alıntı
“Her şey daha önce vardı, her şey daha önce de yaşandı. Ve her şey daha önce de anlatıldı.”— Gölün Hanımı / The Witcher Serisi 7. Kitap, Andrzej Sapkowski (s. 189)
0 izlenme·2ay
Edebiyat, insan deneyiminin derinliklerine inen, duygu ve düşünceleri kelimelerle şekillendiren bir sanattır. Tarih boyunca farklı dönemlerde ve coğrafyalarda gelişmiş olan edebiyat, insanlığın kültürel mirasının en önemli parçalarından biridir. Klasik eserler arasında Homeros’un "İlyada" ve "Odysseia" gibi destanları, Dante’nin "İlahi Komedya"sı, Shakespeare’in dramaları, Tolstoy’un "Savaş ve Barış"ı gibi başyapıtlar sayılabilir. Bu eserler, sadece dönemlerinin ruhunu yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda evrensel temalar üzerinden insanın varoluşunu sorgulama fırsatı sunar. Edebiyat, okurlara farklı bakış açıları kazandırmanın yanı sıra empati geliştirme, hayal gücünü zenginleştirme ve dil becerilerini ilerletme gibi faydalar da sağlar. Kendi içsel yolculuklarında kaybolmak veya gerçek hayattan kaçış arayan okuyucular için edebiyat, bir sığınak haline gelir. Özellikle derin anlamlar içeren, karakter derinliği ve karmaşık temalar barındıran eserler, düşünce yapısını zenginleştiren okuyuculara hitap eder. Edebiyat, yalnızca bir hobi değil, aynı zamanda ruhun beslenmesi için de vazgeçilmez bir kaynaktır.
“Her şey daha önce vardı, her şey daha önce de yaşandı. Ve her şey daha önce de anlatıldı.”— Gölün Hanımı / The Witcher Serisi 7. Kitap, Andrzej Sapkowski (s. 189)
“Bazen insan mutlu olmak için değil de , Mutsuz olmamak için yaşıyor.....”— İçindekiler, Gönül Suveren
“Ben seni sevmemek için neden aradıkça ve nedenler buldukça Seni daha çok sevdim…”— Susacak Var, Kahraman Tazeoğlu
“Enfâl suresinin 46. ayeti bize şöyle sesleniyor: “Sabredin; Allah sabredenlerle beraberdir.””— Hayat Kaybettiğin Yerden Başlar, Miraç Çağrı Aktaş (s. 25)
“Bir zamanlar şunları söylemişti bir arkadaşım bana:"İnsan ruhu müze değildir, her gelene açılmaz!"”— Konuşmanın İmkansızlığı Üzerine Bir Diyalog, Osman Çakmakçı
“Hep seni düşünmekten kimsenin yüzüne bakmadım.”— Yalnız Seni Arıyorum (Karton Kapak) Nahit Hanım'a Mektuplar, Orhan Veli Kanık
“Insan yüreği yanarken bastığı yeri görmez.”— Bora'nın Kitabı (Midi Boy), Ayşe Kulin
“"Bazen ölmek isteyecek bir neden değilde, yaşamını gerektirecek bir sebep bulamazsın."”— Ayçöreği (Karton Kapak), Zeynep Sahra
“Kadınları hayallerinden vazgeçtikleri için övmek ne büyük şeytanlıktı.”— Gece Kancığı, Rachel Yoder (s. 161)
“Çocukken her gün korkudan taş kesilirsiniz, yetişkinliğinizde sizi korkutacak pek bir şey kalmaz.”— Gümüş Elit, Dani Francis (s. 7)
“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”— Taşrada Düğün Hazırlıkları, Franz Kafka (s. 50)
““Dormir plutôt que vivre.” “Dans un sommeil aussi doux que la mort…” * yaşamaktansa uyumayı yeğlerim. * ölüm kadar belirsiz bir uykuda…”— Gizli Tarih, Donna Tartt (s. 239)
“Uyumuyorum, yorgun düşünce sızıyorum.”— Şanzelize Düğün Salonu, Tarık Tufan
“Kâfirlerin bizi hiçe saymalarının sebebi bizim kendi Müslümanlığımızı hiçe saymamızdan başka bir şey değildir.”— Pergelin Yazmaz Sivri Ucu, İsmet Özel (s. 225)
“"Her yerde günah gören bu insanların ruhları hasta"”— Rüzgarın Gölgesi / Unutulmuş Kitaplar Mezarlığı 1, Carlos Ruiz Zafon
“Kişi yalnızca yaptığından ötürü değil, yapmadığından ötürü de haksızlık eder.”— Yıldızların Örtüsü Yoktur, Marcus Aurelius
“"Ağlamak istiyorum, sevmeyi öğrenmek istiyorum. Ama bütün gözyaşlarım harcandı."”— Lacivert: Amber (Ciltli), T. Y. Mazer (s. 109)
““ Ne de olsa kadındım ve kadınlar için yargı her zaman daha acımasızdır. ””— Seçmeler, Katie Kitamura (s. 14)
“Ben sadece düşündüm. Zihnimde tartıştım insanlarla. Ne yaşadıysam kabuğumun altında yaşadım.”— Aile Çay Bahçesi (Eski Kapak), Yekta Kopan (s. 97)
“Her çocuk sokakta annesinin maharetini, babasının kazancı ve kendisinin doğası tarafından belirlenen yerini bilir. Oyunların aranan yüzü müdür, yoksa kimse bulunamadıysa mı çağrılır? Aranan takım arkadaşı mıdır, geriye k…”— Çocukluk Ormanına Altı Olta, Elif Nur Aybaş (s. 33)