Mektup

“Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır”

“Ne demiş şair: "Aşklar da bakım istiyor öğrenemedin gitti."”

“Bütün kitaplarda seni okumak varmış.”

“Çok istedim. Olmadı. Zaten çok istediğim hiçbir şey olmuyor.”

““Yanımda yürüyordun Milena, düşünsene, yanımda yürümüştün! aşık biri için ne büyük nimet değil mi?””

“Gerçek anlamda ve derinden mutlu olan biri, ciddi ve huzurludur, kendini neşeli gösterme gereği duymaz.”

“Sorularım çoğalırken cevaplar giderek azalıyor.”

“Sırnaşık bir sessizliğin içinde seviyordum seni Almenya. Bunu yüksek sesle söylemedim hiçbir zaman; söylesem bozulacakmış gibi gelirdi. Bazı duygular vardır; dile gelince hafifler, yerini kaybeder. ...”

“Kendi içine yürümek ve saatler boyu kimselere rastlamamak.”

“Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?”

“Aşkı kalbinde yeşertmeyi bir türlü beceremeyenlerimiz, aşkı gözlerinde büyüttü. Koca bir dağ, engin bir yamaç! Aşkı bir bedende aramak? Sevmek hep olacaktı evet, peki ya aşka ulaşmak?”

“"Belki de kırgınlığım kendime..."”

““Herkes kendi başınadır, kendine kaybedip, kendine kazanır…””

““Cimrilik, derin mutsuzluğun en sağlam belirtilerindendir…””

“Habersiz gidişin beni hayli üzdü…”

“Eğer beni sevmiyorsan, seviyormuş gibi yap, ama bunu öyle bir yap ki ben fark etmeyeyim.”

“"Mutluluk ve özgürlük arıyorum" diye ailenizi terk ederseniz; en büyük mutluluğu ve en yüce özgürlüğü kaybedip, insana bir et gözüyle bakanların merhametsizliğine terk edilirsiniz.”

“Elinden geleni yaptığın halde çabaladığın şey olmuyorsa ısrar etmemeli, bir aşamadan sonra hayatındaki diğer güzellikleri görüp vazgeçmesini bilmelisin.”

“-Aysel gitti. +Onun için mi üzgünsün? -Yoo. +Döner herhalde. Üzülme ne olursun. -Dönse de fark etmez. +Neden? -Artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz ki. Bir kere gitti mi gitti...”

“Ne kadar isterdim dönmek O eski günlere”