Kurgu eserler, novellaler, hikayeler
“"...daha ilk sayfalarda romanla bir çekişme başlıyordu arasında. Kendini bir türlü okumaya bırakamıyordu, durmadan iç sıkıntılarına, özlemlerine kulak veriyordu."”— Yağmurlar ve topraklar, Necati Cumalı
“... mesele affetmek falan değil.”— Allegiant, Veronica Roth
“... Gençliği rezil etmeye kimsenin hakkı yoktur; olamaz!...”— Kara Ahmet Destanı, Fakir Baykurt (s. 314)
“Kendi kendimi hüzünlendirmekte benim üzerime kimse yok...”— Ahi /Bir Ahi Evran Romanı, Yusuf Yıldız
“Aslında bugünkü ben, neredeyse tamamen çevremdeki insanların parçalarından ibaretim. ... Bu şekilde birbirimize özelliklerimizi bulaştırarak insan olmayı sürdürüyoruz sanırım.”— Convenience store woman, Фёдор Михайлович Достоевский
“"Kalbimi kırdı; kalbimi fena kırdı. Hiç ummazdım. Bu kadarına hiç ihtimal vermezdim."”— Kiralık Konak, Yakup Kadri Karaosmanoğlu (s. 113)
“Bende artık gökyüzü biraz bulutlu. Biriyle tanışsam ve ondan hoşlansam, bir iç ses "havalanma telli turnam" der bana. İç sesin de iç sesi veya yancısı vardır, "yoğurdu üfleyerek ye" der. Sonra gider küçük bir not defteri…”— Rüzgar, Yokuş, Failatün Failün, İlhami Algör
““Ne diye insanın aklını karıştırıyorsun? Benimle aynı hisleri paylaşmadığın halde.””— Var Olduğun Gün, Soyoung Park (s. 228)
“En yüksek makamlarda bile cehalet hüküm sürüyordu.”— Saraylarda mecnunlar, Necip Fâzıl Kısakürek (s. 213)
“Gelecekteki hayatı, geçmişteki hayatının kötü bir taklitiydi!”— Ağır Roman, Metin Kaçan (s. 134)
“İtidal kelimesi lügatlerden mi silindi?”— Mihmandar, İskender Pala
“Tarihsel açıdan da durum farklı değil. Savaşta öldürerek sağ kalanlar ya da korkup kaçanların çocuklarıyız. Ölenlerin üremeye fırsatı olmadı! İnsan kendisine boşuna kahramanca hikayeler uyduruyor. inanması daha kolay, ya…”— Ben Sadece Kuşları Severim, Kerem Ilgar (s. 119)
“Uzayın uzaklarından, turuncu bir portakal görüntüsünde fırfır dönen bir yuvarlak, yuvarlacık bir küre üstünde, kader birliği içinde yaşayan, bir varmış bir yokmuşluk bilincinde, bilinçsizliğinde devinen milyonlarca insan…”— Güleryüzlü ciddilik, Vedat Günyol
“Keşkelerdir insanı tüketen.”— 17 Numara / Piyes (Karton Kapak), Fatma Şamata (s. 241)
“Niçin okuyoruz? Bir şey öğrenmek için mi? Fakat bir şey öğrenmenin de gayesi düşünmek ve bir mesele halletmek değilse, bu öğrenilen şeylerin yükten farkı yoktur.”— Eğitim-gençlik-üniversite, Peyami Safa
““Ne ara benim için bu kadar önemli olmuştu?“”— Gözlerini Haramdan Sakın, Merve Özcan (s. 70)
“İnsanoğlu, insanoğlunun cehennemidir.”— Saatleri Ayarlama Enstitüsü, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 181)
““Sen kendi gün ışığını kendin bulmalısın.Bende sana verecek gün ışığı yok!””— The Scarlet Letter, Nathaniel Hawthorne (s. 130)
“Bazen mutluluk avuç içimize sığacak kadar küçük olabilir.”— Bir dünyanın eşiğinde, Cemil Meriç
““Zaten insanın bedbahtlığı fazla hassas, fazla şair ruhlu olmasından ileri gelir.””— Tanri misafiri, Resat Nuri Guntekin
