Roman

“— Millet ne zamandan beri açlığın adını huzur koydu anacığım? Ne zamandan beri, çirkeflerin üstünü yalanla, silah zoruyla örten örtünün adı huzur?...”

“Ben kimseye ait değilim. Bu gece, bana öğrettiğin her şeyin üstesinden geleceğime dair söz veriyorum. Bu dünyanın bugüne dek görmediği bir güç haline geleceğim. Öyle bir güç haline geleceğim ki bir daha kimse canımı yakm…daha fazla”

“Kalbimde sadece şimdiye ve yarına yer vardı. Bu geceye. Yarın sabaha. Çocuklarıma... Kanımdan olanlara, hayatımın ta kendisine.”

“"Aynı hava, aynı su ama tutmuyor maya. Bazılarımız ölümsüz, bazılarımız lüzumsuz oluyor işte."”

“"Umut. Kahrolası şey insanın yakasını hiç bırakmıyor."”

“"Konuşmayan insanları sakin bakan bir çift gözden ibaret zannetmek büyük hata..."”

““Zaman hızlıca geçip gidiyor. Geçmiş çoğalırken gelecek azalıyor. İmkânlar azalırken pişmanlıklar artıyor.””

“"Ah, siz yok musunuz Dört kişi öldürüp de gece gündüz namaz kılan.."”

“Gezegenim havaya uçurulduğunda sabahtı, ve bütün giysilerim gezegenimin içindeydi. bu yüzden ortalıkta sabahlıkla dolaşıyorum..”

“.. hasretini etimin içinde işleyen bir yara gibi taşıyorum..”

“Kötülüğü en saf haliyle karşımda gördüğümde, herkesi, her şeyi bırakıp kaçmak geliyor içimden.”

“İnsanlar zedelene zedelene sürdürüyor yaşamlarını.”

“İhanet, sevgi söz konusu olduğu zaman vardır.”

“Ne güzel bir duruşun var senin Doğayı kımıldatmadan”

“İnsan kendi içinde olup bitenlerden öyle habersiz olabiliyor ki…”

““Ben çalışmak istemiyorum, hayat beni mecbur ediyor…””

“...kendimizi yenmek, düşmanı yenmekten daha zordur.”

“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”

“Derdi verenden deva arıyordu.”

“Zaman en çok sahip olunması gereken şeydir”