Roman

“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”

“"Aşk insanın felaketidir zaten."”

“Öf be, dedi kendi kendine, bu dünyada tahammül etmemiz gereken ne çok şey var.”

““Aşk aptallar içindir.””

“Koca bir boşluk ve kimsesizlik. Yok olmuş gibi hissetti kendini, kaybolmuş gibi.”

“"Anlatılsaydı değeri kalmazdı ki. Bu nedenle anlatılamazdı."”

“Bu dünyada insanın kötüsü her zaman insanlara kötülük düşünür, kötülük yapabilir.”

“:Aman dayı , dünyanın yüzünü karaya boyadın. Bu resmettiğin manzara karşısında insan nasıl daha iyi bir dünya kurmak cesaretini bulur !"”

“Çok yorgunum. Nedir bu yorgunluğum? Bir karanlık içine gömülmüşüm.”

““İşkenceler, zulümler var. İnsanlığın toptan aşağılanması var, ama insanlığın bütün kirlerinden arınma çabası da var. Çabaların en kutsalı, aşağılanmaya karşı koymamız, direnmemizdir.””

“Yalnızlık, ilk defa omuzlarında güvenli bir zırh gibi değil, boğucu bir kefen gibi hissettirmişti.”

“Sevmek, her bir hücreniz “Kaç!” der­ken, kalmak demektir.”

“¶¶ Şunu imzala Bir mektup, bir telgraf alındısı değil Unutulmuş bir sevdadır kapını çalan ¶¶”

“Çok mutlu olabilirdik...”

“"..Ben kimseye güvenmem , Hiç kimseye.."(^^)..!”

“Dostum, dedi kısık bir sesle. Korkarım sen kitaplara insanlardan daha çok itimat ediyorsun.”

“"Nelerle savaştığımı bilmiyorsun."”

“Yüzüme değil, aramızdaki onca uzaklığa rağmen, tuhaf bir şekilde, içimin derinliklerine doğru baktı.”

“Besmele, en güzel vazifedir.”

“İnsanın sevmeye doğuştan İsti­datlı olduğu bir tip var. Hatta bu tip sizin seveceğinizi san­dığınız, hazırlandığınız renkte, boyda, huyda ve terbiyede bir mahluk olmayabilir. Kendisiyle karşılaşıncaya kadar maddi ve mane…daha fazla”