Roman

“Yeni doğan çocukların hepsi erkekti, kızlar kendilerini bekleyen acılar konusunda uyarılmışlar gibi dünyaya gelmemeyi yeğliyorlardı.”

“Parçalandık, dağıldık”

“Kendinin en iyi arkadaşı olmalısın.”

“[object Object] “Bilim halkın hayal gücünü yakalayamadı!" diye bağırdı yumruklarını sıkarak. [object Object]”

“Genel af ne zaman çıkacak albayım? Hani bütün sonuçlarıyla suçları affeder ya, ne zaman kavuşacağız ona? Gözlerini kapadı:Genel affı görür gibi oluyorum albayım. Gülümsedi:Delileri de affederler mi acaba?”

“"Acaba bugün kalbimizde hissettiğimiz şey, yağmur çoktan dindiği halde şu tepemizdeki ıslak yapraklardan üstümüze düşen yağmur damlaları gibi bir şey mi?"”

“Benim parçam olan bir şey nasıl canımı yakabilir?”

“~ [object Object] . ~”

“Beni ölüler değil, yaşayanlar huzursuz ediyor.”

“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”

“Basamaklar… Hep daha yukarısı. Daha fazlası. İnsanların o bitmek bilmeyen tırmanma arzusu… Ben bazen sadece bu amansız telaşın sonunu merak ediyorum.”

“Hayır, bilhassa öldürmek hakkı hiçbir ferde verilmemiştir. Çünkü hayat yeryüzünde en mukaddes bir şeydir.”

“Güldün güller açtı penceremin demirlerinde, ağladın, avuçlarıma döküldü inciler, gönlüm gibi zengin, hürriyet gibi aydınlık oldu odam.”

“"Herkes değişir. Benim büyükannem mesela insanların bir tür kılsız ayı olduğunu düşünürdü ama artık öyle düşünmüyor." "Fikrini ne değiştirdi" "Öldüğü için."”

“Şimdi yalnızlığımı ve çaresizliğimi daha iyi görüyorum..”

““Kaç kadının sessiz kaldığını merak etti. Kaçının sevdikleriyle paylaşamayacak kadar acı veren sırları vardı?””

“Kendileri gibi düşünmeyen herkesi tutukladılar.”

“"Ciddi işler yarına kalsın, bir Yunan mankafası da böyle derdi."”

“"Sizin karşımda duruşunuz gerçek bir rahatlama ve yaraları saran beklenmedik bir pansuman."”

““Seven adamda kibir, benlik, âdilik, küçüklük, miskinlik, cansızlık barınamaz””